Angiogeneza guza i przerzuty – korelacja w inwazyjnym raku piersi ad 5

Średnia ocena stopnia złośliwości guza wynosiła 2,4 . 0,6 u pacjentów z odległymi przerzutami (mediana, 2,5; zakres od do 3) i 2,3 . 0,7 u pacjentów bez odległych przerzutów (mediana 2,0; zakres od do 3). Średnia wielkość guza wynosiła 2,7 . 1,8 cm u pacjentów z odległymi przerzutami (mediana, 2,3; zakres od 0,6 do 8) i 2,5 . 0,7 cm u pacjentów bez takich przerzutów (mediana 2,0; zakres od do 9). Średnia liczba przebadanych węzłów chłonnych wynosiła 15,1 . 11,1 u pacjentów z odległymi przerzutami (mediana, 13,5; zakres od 4 do 47) i 13,2 . 6,4 u osób bez odległych przerzutów (mediana, 13, zakres od do 30). Średnia liczba dodatnich węzłów u pacjentów z odległymi przerzutami wynosiła 7,6 . 12,4 (mediana, 3,0; zakres od 0 do 46); u osób bez odległych przerzutów wynosiła 1,65 . 3,7 (mediana, 0, zakres od 0 do 20). Średni odsetek węzłów dodatnich u pacjentów z odległymi przerzutami wynosił 40,5 . 40,3 (mediana, 26, zakres od 0 do 100); u osób bez odległych przerzutów wynosiła 15 . 27,8 (mediana, 0, zakres od 0 do 100). Średni wiek grupy z odległymi przerzutami wynosił 57,7 . 15,9 lat (mediana, 57,5; zakres, 25 do 80); w grupie bez odległych przerzutów wynosił 58,8 . 13,2 (mediana, 61, zakres od 38 do 84). Nie stwierdzono istotnych różnic między tymi dwiema grupami w tych siedmiu zmiennych. Jednakże zaobserwowano istotną różnicę między grupami w średnim okresie obserwacji (4,5 . 3,2 vs. 7,0 . 3,4 lat, P = 0,022, mediana, 3,5 vs. 8,0, zakres od do 10 w porównaniu z do 11) . To stwierdzenie nie było nieoczekiwane, ponieważ pacjenci bez odległych przerzutów żyli dłużej, a zatem byli obserwowani przez dłuższe okresy. Następnie użyliśmy wielowymiarowej regresji logistycznej krokowej, aby określić, czy jakaś kombinacja zmiennych zapewni lepsze oszacowanie względnego ryzyka przerzutów niż jakakolwiek pojedyncza zmienna. Sama klasa gęstości mikronaczyń zapewniła najlepsze oszacowanie. Jednak stopień gęstości mikronaczynia i liczba naczyń krwionośnych na pole 200 × silnie korelowały (r = 0,80, P.0,0001) i dostarczały tych samych informacji; w ten sposób wyeliminowali efekt drugiej strony, gdy zostali uwzględnieni w modelu jednocześnie, zamiast interakcji, aby uzyskać lepsze oszacowanie ryzyka.
Rycina 3. Rycina 3. Choroba przerzutowa wśród 49 pacjentów w odniesieniu do naczyń krwionośnych liczy się w postępowych przyrostach. Częstość występowania choroby przerzutowej wzrastała wraz ze wzrostem liczby naczyń, osiągając 100% wśród pacjentów z liczbą powyżej 100 na 200 × polu.
Wykreśliliśmy odsetek pacjentów z chorobą przerzutową w stosunku do liczby naczyń mikrokrążenia podzieloną na postępujące 33-naczyniowe przyrosty (ryc. 3). Na wykresie wykazano, że częstość występowania choroby przerzutowej zwiększyła się wraz ze wzrostem liczby naczyń, osiągając 100% wśród pacjentów z rakiem inwazyjnym, których liczba wynosiła ponad 100 na 200 × pole.
Pacjenci z ujemnymi węzłami i odległymi przerzutami
Czterech pacjentów zasługuje na specjalny nacisk. Ci pacjenci (17 procent osób z ujemnymi węzłami) mieli ujemne węzły pachowe podczas prezentacji (T1, N0, M0), ale w tym czasie lub później mieli odległe przerzuty i ostatecznie zmarli z powodu raka sutka. Trzy z czterech miało gęstość mikronaczyń 3 lub 4, ale jedna miała ocenę 1; ich liczba mikronaczyń (na 200 × pole) wynosiła 80, 129, 87 i 140
[więcej w: medicus wągrowiec, przodopochylenie miednicy, sabamed ]