Molekularne podstawy różnych postaci metachromatycznej leukodystrofii

ARYLSULFATASE A jest enzymem lizosomalnym znajdującym się w degradacji siarczanu cerebrozydu, glikolipidu polarnego, który znajduje się głównie jako składnik osłonek mielinowych układu nerwowego. Niedobór arylosulfatazy A powoduje metachromatyczną leukodystrofię, lizosomalną chorobę spichrzową charakteryzującą się akumulacją siarczanu cerebrozydu.1 Przechowywanie sulfatydu wpływa głównie na układ nerwowy, gdzie wiąże się z postępującą demielinizacją i utratą istoty białej. Klinicznie mogą występować objawy neurologiczne, takie jak osłabienie, ataksja, postępujące tetraparezy spastyczne, zaniki nerwu wzrokowego i otępienie. U starszych pacjentów objawy psychiczne mogą poprzedzać objawy neurologiczne. Wiek wystąpienia zaczyna się od mniej niż dwóch lat do trzeciej lub czwartej dekady życia. Trzy formy leukodystrofii metachromatycznej można odróżnić w zależności od wieku wystąpienia: późnej infantylności (1 do 2 lat), wieku młodzieńczego (3 do 16 lat) i osoby dorosłej (> 16 lat). Późna infantylna forma kończy się śmiercią w ciągu kilku lat, podczas gdy przebieg młodocianych i dorosłych form jest bardziej przedłużony. Częstość występowania leukodystrofii metachromatycznej wśród białych szacuje się na na 40 000, co sugeruje częstość 0,5% dla allach metachromatycznych alleli leukodystroficznych.2 Około 0,5 procent3 do 2 procent4, 5 populacji ma bardzo niskie poziomy aktywności arylosulfatazy A, ale jest bezobjawowe. . Ten stan został nazwany pseudodeficją arylosulfatazy A i jest w większości przypadków spowodowany przez homozygotyczność względem allelu pseudodeficiency arylosulfatazy A. Szacunki dotyczące częstotliwości tego allelu wahają się od 7,3% 3 do 15% 4, 5 Ostatnio analizowaliśmy mutacje w tym allelu6 i odkryliśmy, że mała aktywność resztkowa jest spowodowana zmniejszoną syntezą arylosulfatazy A, co można wytłumaczyć utratą sygnał poliadenylacji. Jednakże, przynajmniej u tych, którzy są homozygotyczni pod względem allelu pseudoprzetwarzania arylosulfatazy A, wystarczająca ilość arylosulfatazy A jest syntetyzowana, aby zapobiec klinicznie widocznej chorobie. W raporcie tym opisujemy cztery genotypy, które są kombinacjami dwóch alleli arylosulfatazy A, które powodują leachodystrofię metachromatyczną i allel pseudodeficiency. Te genotypy są związane z różnymi poziomami resztkowej aktywności arylosulfatazy A – od 0 do około 10 procent – i reprezentują spektrum kliniczne od najciężej dotkniętych dzieci do pozornie zdrowych osób dorosłych.
Metody
Amplifikacja fragmentów z genomowego DNA
Figura 1. Figura 1. Mutacje w genie Arylosulfatazy A. Pudełka wskazują eksony; stałe części oznaczają przetłumaczone i kreskowane części nieprzekłumaczonych regionów. Linie przedstawiają introny i trójkąty potencjalnych miejsc N-glikozylacji. ATG i TGA to odpowiednio kodon inicjacyjny i kodon terminacji. A, C i D to zamplifikowane fragmenty: A i C dla hybrydyzacji oligonukleotydów specyficznych dla allelu oraz C i D dla subklonowania i sekwencjonowania. ON do 5 wskazują miejsca wiązania oligonukleotydów (ON) stosowanych do amplifikacji DNA (patrz Metody). Strzałki pokazują lokalizację mutacji. Pokazane są mutacje i kodony, w których występują. Sąsiednie sekwencje są pokazane dla mutacji w miejscu splicingu.
Procedury stosowane do amplifikacji fragmentów DNA zostały opisane gdzie indziej.6 W przypadku amplifikacji fragmentu D wydłużono czas wydłużenia do pięciu minut.
[patrz też: gumtree poznań zwierzaki, przodopochylenie miednicy, mxd morfologia ]