Różnorodność repertuaru immunologicznego i immunoregulacji ad 5

Pozostałe, określane jako sygnały kostymulujące, są zwykle produktem bakteryjnym, takim jak endotoksyna, cytokiny z aktywowanych komórek prezentujących antygen lub cząsteczki adhezyjne. Adiuwanty w szczepionkach działają poprzez wytwarzanie sygnałów kostymulujących. W warunkach spoczynku sygnały te są wyłączane, co minimalizuje ryzyko autoimmunizacji. Kluczowymi cząsteczkami kostymulującymi są członkowie rodziny B7 (CD80 i CD86), które są prezentowane przez komórki dendrytyczne, oraz CD28, glikoproteina na komórkach T.58. Spotkanie pomiędzy B7 i CD28 wywołuje sygnał, który pomaga aktywować komórki T. Jeśli komórka T otrzymuje sygnał tylko od swojego receptora antygenu, wchodzi w stan niereagujący zwany anergią. 59-62 Kontrola aktywacji komórek T
CTLA-4
Po aktywacji kilka mechanizmów przywraca stan spoczynkowy limfocytów T. Ważny regulator, CTLA-4 (CD152), pojawia się na aktywowanych komórkach T i blokuje oddziaływanie B7-CD28 przez konkurowanie z CD28 dla B7: powinowactwo CD80 do CTLA-4 jest 20 razy większe niż powinowactwo do CD28.63 64 W rezultacie komórka T powraca do stanu spoczynkowego. CTLA-4 jest obiecującym celem w leczeniu chorób autoimmunologicznych i zapobiegania odrzuceniu przeszczepu.65,66
Indukowalny kosztorys
Inna cząsteczka regulatorowa, indukowalny kostymulator, obniża ścieżki, które mogą prowadzić do choroby autoimmunologicznej. Indukowalny costimulator jest indukowany podczas aktywacji komórek T, a jego ligand jest członkiem rodziny B7.67,68 Liczne modele zwierzęce i badania na ludziach wykazały, że jeśli te cząsteczki regulatorowe lub czynniki transkrypcyjne je kontrolujące są wadliwe, wynik jest zespołem autoimmunologicznym z wyraźną limfoproliferacją.69
Regulacyjne komórki T
Ponad trzydzieści lat temu Gershon i Kondo opisali populację limfocytów T, które tłumią odpowiedź immunologiczną myszy na obce antygeny.70 Ich raport wywołał znaczne podekscytowanie, ale immunolodzy stracili zainteresowanie tym zjawiskiem z powodu trudności w jego reprodukcji. Później odkryto, że u myszy, u których grasica została usunięta wkrótce po urodzeniu, rozwija się wiele chorób autoimmunologicznych, co wyraźnie wskazuje, że grasica wytwarza komórki zdolne do hamowania autoimmunizacji.
Te dwa zjawiska zostały połączone odkryciem subpopulacji komórek T markerami powierzchniowymi CD4 i CD25 (CD25 jest łańcuchem . receptora interleukiny-2) .73 Te komórki T mają silne działanie hamujące odpowiedź immunologiczną na obce antygeny i rozwój autoimmunizacji, 74,75 i mogą blokować rozwój chorób autoimmunologicznych u myszy, którym poddano tymektomię76. W obrębie tej populacji komórek T niektórzy członkowie są częściowo anergiczni i pojawiają się po wielokrotnych rundach stymulacji antygenowej75; niektórzy wywierają swoje działanie poprzez bezpośredni kontakt między komórkami, inni poprzez wydzielanie interleukiny-cytokiny 10.77,78. Komórki te okazały się supresorowymi komórkami T; ich ponowne odkrycie jest nie tylko potwierdzeniem wczesnej pracy Gershona, ale także ważnym postępem o oczywistych klinicznych implikacjach dla autoimmunizacji i transplantacji.
System CD2-LFA3
Po aktywacji antygenem komórki T z receptorami o niskim powinowactwie zazwyczaj umierają w wyniku apoptozy
[więcej w: nfz sanatoria kolejka oczekujących, chirurgia katowice, umów wizytę u lekarza ]
[przypisy: piodermia zgorzelinowa, izotek a alkohol, piodermia ]